Η γαστρική παράκαμψη αποσκοπεί στη διοχέτευση των τροφών απευθείας από το αρχικό τμήμα του στομάχου στο λεπτό έντερο. Έτσι, οι τροφές παρακάμπτουν το μεγαλύτερο τμήμα του στομάχου και το αρχικό τμήμα του λεπτού εντέρου. Με τον τρόπο αυτό, αφενός ο οργανισμός του ασθενούς απορροφά από τις τροφές λιγότερες θερμίδες και, αφετέρου, οι τροφές αυτές προωθούνται ταχύτερα στο τελικό τμήμα του λεπτού εντέρου, τον ειλεό. Αυτή Η ταχύτερη έλευση προκαλεί έκκριση πεπτικών ορμονών (PYY και GLP-1) με αποτέλεσμα την ταχύτερη αίσθηση κορεσμού και την ομαλοποίηση της παγκρεατικής λειτουργίας.

gastriki-parakampsh

 

Υπάρχουν δυο μορφές γαστρικής παράκαμψης. Και στις δυο περιπτώσεις παρασκευάζεται καταρχήν ένας μικρός θύλακας στο άνω τμήμα του στομάχου. Η κλασσική γαστρική παράκαμψη απαιτεί στη συνέχεια δυο αναστομώσεις (βλ. σχήμα 1). Η πρώτη συνδέει το στομάχι με το λεπτό έντερο. Η δεύτερη συνδέει το τμήμα του λεπτού εντέρου που μεταφέρει τις τροφές και εκείνο που μεταφέρει τα πεπτικά υγρά από ήπαρ και πάγκρεας, υγρά αναγκαία για την πέψη των τροφών.

Μια πιο πρόσφατη τεχνική γαστρικής παράκαμψης απαιτεί μόνο μια αναστόμωση μεταξύ του λεπτού εντέρου και του γαστρικού θύλακα (βλ. σχήμα 2). Αυτή η τεχνική είναι πιο απλή και απαιτεί μικρότερο χειρουργικό χρόνο. Επίσης, πρόσφατες μελέτες αναφέρουν καλύτερα αποτελέσματα, σε σχέση με τη κλασσική παράκαμψη των δυο αναστομώσεων, ως προς τη θεραπεία του διαβήτη τύπου 2.